عاشق نشدي وگرنه مي فهميدي ،

    پائيز بهاريست که عاشق شده است ...

             زرد است که لبريز حقايق شده است ...

                     سرد است که با درد موافق شده است.

به دریا شکوه بردم از شب دشت

وز این عمری که تلخ تلخ بگذشت

 به هر موجی که می گفتم غم خویش

سری میزد به سنگ و باز می گشت

    شكسپير ميگه: خيانت تنها اين نيست كه دستت

          را در خفا در دست ديگري بگذاري ... خيانت

                           ميتواند به دروغ دوست داشتن باشد ! ...

وقتی میخای از ستارهای آسمون انتخاب کنی

 کم نورش رو انتخاب کن

چون پر نورهاش خیلی خاطر خواه دارن ...

در يك لحظه و بعد از سكوتی طولانی

فرياد بر آوردم كه عاشقم

ناگه زمين ايستاد،آسمان خاموش شد

درختان ديگر شكوفه ندادند

اما هنوز قلب من می تپيد...

گاهي مسير جاده به بن بست مي رود
                                گاهي تمام حادثه از دست مي رود
                                         گاهي همان کسي که دم از عقل مي زند
                                                      در راه هوشياري خود مست مي رود
                                                               گاهي غريبه اي که به سختي به دل نشست
                                                                            وقتي که قلب خون شده بشکست مي رود

هیچ وقت کسی رو که دوسش داری به خاطر غرورت از دست نده..بلکه غرورت رو به خاطر کسی که دوسش داری از دست بده..